Vandaag is na een vrij kort ziektebed mijn vader overleden. Het typen van die woorden voelt nog steeds als een onwerkelijk iets, en iets nog steeds onwerkelijk voelt.

Mijn vader heeft de diagnose van (long)kanker gehad een tijd geleden. Gelukkig ging de behandeling daarvoor erg goed en ging de longkanker steeds verder weg. Helaas is deze longkanker gemuteerd naar hersenkanker, die niet zo makkelijk te behandelen was. De laatste twee weken ging het razendsnel, toen hij in een hospice is opgenomen.

Als dit een plek heeft en niet meer voelt alsof ik naar een slechte film zit te kijken ben ik van plan deze post uit te breiden met herinneringen. Maar nu nog even niet.